تبليغاتX
علیرضا آدینه

            روی سلام ندارم .

            با سال و سالهای بدی که بودم
            سالی را نو نکرده ام
            بدی هایم نمی گذارند
            بدی هایم تازه ام نمی کنند
            تازه ام اشک و .......
            یک سال از مرد تر شدنم
            تر .....

            اما اینکه


            آتاترک در چنین روزهایی رضا خان شاه ایران را به جهت ضیافتی بزرگ
            به ترکیه دعوت می کند .
            پس از مراسم تدارک دیده شده در باغی با شکوه،به جهت استراحت آتاترک
            خوابگاه خود را برای شاهنشاه آماده می کند .
            آجودان شاه می گوید حضرت داشتند برای استراحت آماده می شدند که
            کالسلکه ای در برابر خوابگاه توقف کرد و دختری زیبا آنچنان که به عمر
            ندیده بودم پیاده شد و آرام آرام با کاغذی در دست به سویم آمد.
            واجازه خواست حضرت را ملاقات کند . من با کنجکاوی نامه را از او گرفتم

            نبشته بود : شاهنشاه بزرگ ، این زیبا ترین هدیه ی سرزمین من است که
            به تو پیشکش می کنم . امید که بپذیرند

            کاغذ را به شاه دادم . نگاهی به دخترک زیبا کرد ،
            و زیر نامه نبشت
      
            آتاترک عزیز : من یک نظامی ام برای من سربازی بگمار تا نگهبانی ام دهد
            و دختر را با نامه بازپس فرستاد .
            وقتی با تعجب نگاهش کردم . 
            فرمود:


            در آینده ای نزدیک آتاترک به ایران خواهد آمد . اگر این هدیه را می پذیرفتم
            توقع می رفت که من هم چنین کنم .
            ناموس وطن، ناموس من است
            من با ناموس خود چنین نکنم .
 


 
+ نوشته شده در ساعت 0:10 توسط علیرضا آدینه |